رمزگشایی “پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه”: نبرد پس از عمل

“پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه” چیست؟ عمل جراحی تمام شده، اما حالا نوبت مهم‌ترین بخش ماجراست. برگه‌های پاتولوژی در دستان شماست و کلمات تخصصی آن مانند تیغی بر روح شما فرود می‌آیند. “حاشیه مثبت”، “گرید بالا”، “درگیری عروق لنفاوی”… هر کدام از این اصطلاحات می‌توانند زندگی شما را برای همیشه تغییر دهند. این گزارش، حکم قضایی بدن شماست. نفس‌هایتان در سینه حبس می‌شود. آیا واقعاً همه‌چیزتمام شده؟

شما منتظر جواب پاتولوژی هستید. ذهنتان با سؤالات هراس‌آوری مشغول است: آیا سرطان کاملاً برداشته شده؟ آیا سلول‌های خفته‌ای باقی‌مانده که دوباره حمله کنند؟ هر ثانیه مانند ساعت‌ها می‌گذرد و ترس وجودتان را فراگرفته است. یا این تازه شروع یک کابوس جدید است؟ ما در مركز درمان سرطان سينه آماده‌ایم تا این گزارش را به طور کامل برایتان تحلیل کنیم و بر مبنای آن، قدرتمندترین سلاح‌های دارویی و درمانی را به کار بگیریم.

پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه: حاشیه برش مثبت یا منفی؟ تفسیر دقیق Margin Status در گزارش نهایی

گزارش پاتولوژی پس از جراحی سرطان سینه: یک راهنمای جامع

گزارش پاتولوژی، سند نهایی و حیاتی است که پس از برداشتن بافت سرطانی در جراحی (مانند لامپکتومی یا ماستکتومی) توسط پاتولوژیست تهیه می‌شود. این گزارش، نقشه راه پزشک برای تعیین دقیق‌ترین مسیر درمانی پس از عمل است.

بخش‌های کلیدی گزارش پاتولوژی و علل اهمیت آن‌ها:

نوع تومور (Histological Type):

علت اهمیت: نوع سلول سرطانی، رفتار بیماری را مشخص می‌کند.

انواع مهم:

کارسینوم داکتال (شایع‌ترین):سرطانی که از مجاری شیری شروع می‌شود.

کارسینوم لوبولار: سرطانی که از لوبول‌های (غدد) شیری منشأ می‌گیرد.

انواع نادرتر: مانند تومورهای موسینوز، توبولار و مدولاری که ممکن است پیش‌آگهی بهتری داشته باشند.

درجه تومور (Tumor Grade):

علت اهمیت: سرعت رشد و تهاجم تومور را نشان می‌دهد.

شرح: معمولاً از ۱ تا ۳ (یا I تا III) درجه‌بندی می‌شود.

گرید ۱ (Low Grade):سلول‌ها کمی غیرعادی و کند رشد می‌کنند.

گرید ۲ (Intermediate Grade):سرعت رشد متوسط.

گرید ۳ (High Grade):سلول‌ها بسیار غیرعادی و سریع رشد می‌کنند.

اندازه تومور (Tumor Size):

علت اهمیت: یکی از مهم‌ترین فاکتورها در تعیین Stage بیماری است. اندازه دقیق تومور به میلی‌متر یا سانتی‌متر گزارش می‌شود.

وضعیت گیرنده‌های هورمونی (ER/PR Status):

علت اهمیت: تعیین می‌کند که آیا تومور به هورمون‌های استروژن (ER) و پروژسترون (PR) برای رشدش وابسته است یا خیر.

نتیجه: اگر مثبت باشد (+ER/PR)، درمان‌های هورمونی (مانند تاموکسیفن) بسیار مؤثر خواهند بود.

وضعیت HER2 (HER2 Status):

علت اهمیت: پروتئینی است که رشد سلول سرطانی را تحریک می‌کند.

نتیجه: اگر مثبت باشد (+HER2)، از داروهای هدفمند بسیار مؤثر مانند تراستوزوماب (هرسپتین) می‌توان استفاده کرد. اگر هر سه فاکتور منفی باشند، به آن “ساب‌تایپ سه‌گانه منفی” می‌گویند.

وضعیت حاشیه‌های جراحی (Margins):

علت اهمیت: نشان می‌دهد آیا سلول‌های سرطانی در لبه‌های بافت برداشته‌شده وجود دارند یا خیر.

نتیجه:

حاشیه منفی: هیچ سلول سرطانی در لبه‌ها یافت نمی‌شود (نتیجه مطلوب)

حاشیه مثبت: سلول‌های سرطانی در لبه‌ها وجود دارند که ممکن است نیاز به جراحی مجدد باشد.

درگیری غدد لنفاوی (Lymph Node Involvement):

علت اهمیت: نشان می‌دهد سرطان به خارج از سینه گسترش‌یافته است یا خیر. این فاکتور به‌شدت بر Stage بیماری و پیش‌آگهی تأثیر می‌گذارد.

شرح: تعداد غدد لنفاوی برداشته‌شده و تعداد غددی که حاوی سلول سرطانی هستند، گزارش می‌شود.

شاخه تقسیم سلولی (Ki-67):

علت اهمیت: درصد سلول‌های در حال تقسیم را نشان می‌دهد. عدد بالاتر نشان‌دهنده تومور با رشد سریع‌تر است.

پاتولوژی پس از جراحی سرطان ناحیه سینه ، همان برگه‌ای است که شبِ عمل، وقتی هنوز از بیهوشی کامل بیدار نشده‌اید، همسرتان با دست‌های لرزان در راهرو بیمارستان می‌خواند و اشک می‌ریزد. همان کاغذی که جراح صبح فردایش با یک جملة کوتاه می‌گوید: «خدا رو شکر حاشیه‌ها پاک است!» یا با مکث طولانی می‌گوید: «باید دوباره برویم اتاق عمل.» پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه یکی از مراحل حیاتی و مهم در فرایند درمان این بیماری است که تأثیرات عمیقی بر روند بهبودی و انتخاب شیوه‌های درمانی بعدی دارد.

یکی از موضوعات بسیار مهمی که بعد از جراحی سرطان سینه مطرح می‌شود، وضعیت حاشیه برش یا همان Margin Status است. تصور کنید جراح بافتی از سینه را برداشته و حالا پایگاه‌داده‌های پاتولوژی منتظر گزارش دقیق از وضعیت لبه‌های این بافت است تا بفهمد آیا تمامی سلول‌های سرطانی از بین رفته‌اند یا خیر.

این موضوع نه‌تنها کیفیت عمل جراحی را نشان می‌دهد بلکه نقشی اساسی در پیش‌بینی احتمال بازگشت سرطان و انتخاب درمان بعدی دارد.

حاشیه مثبت

وقتی گزارش پاتولوژی خبر از وجود سلول‌های سرطانی تا نزدیکی لبه برش می‌دهد، به این معنی است که احتمالاً قسمت‌هایی از تومور هنوز در بدن باقی‌مانده‌اند. این وضعیت که به آن “حاشیه مثبت” می‌گویند، می‌تواند در دل خود ترس و نگرانی ایجاد کند. اما باید بدانید که این علائم، دریچه‌ای به‌سوی اقدامات درمانی تکمیلی است و پزشکان معمولاً برنامه درمان شما را بادقت بر اساس این وضعیت تنظیم می‌کنند.

در موارد حاشیه مثبت، معمولاً درمان‌های مکمل همچون پرتودرمانی به‌شدت توصیه می‌شوند تا سلول‌های سرطانی احتمالی به‌زور کامل رفع شوند.

بعضی‌اوقات امکان دارد جراح تصمیم بگیرد بار دیگر عمل جراحی انجام شود تا بافت‌های بیشتری برداشته شوند و حاشیه‌ها به حالت منفی تغییر کنند.

برنامه‌های پیگیری و معاینه‌های مکرر اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند تا از روند بیماری مطمئن شوید.

حاشیه منفی

از سوی دیگر، وقتی گزارش پاتولوژیک نشان می‌دهد که لبه‌های برش عاری از سلول‌های سرطانی است (حاشیه منفی)، این یعنی احتمال بازگشت سرطان کمتر است و مرحله درمان به‌خوبی پیش رفته است. این وضعیت معمولاً یک نقطه امید بزرگی برای بیمار است چون می‌تواند تا حد زیادی خیال او را بابت برداشته‌شدن کامل تومور راحت کند.

با حاشیه منفی، احتمال نیاز به درمان‌های اضافی کم می‌شود.

روند پیگیری ساده‌تر و آرام‌تر پیش می‌رود.

پیش‌آگهی یا همان چشم‌انداز درمان به‌مراتب بهتر است.

فهمیدن دقیق این وضعیت کمک می‌کند که شما و پزشکتان یک برنامه درمانی منسجم و هدفمند داشته باشید. توصیه می‌کنم سؤالات خود را از پزشک معالجتان بپرسید و درک کاملی از گزارش پاتولوژیک خود داشته باشید تا بتوانید با اطمینان گام‌های بعدی را بردارید.

عوارض مهم پس از جراحی و پاتولوژی؛ وضعیت گیرنده‌های هورمونی ER/PR و HER2 در بافت برداشته‌شده

عوارض را می‌توان به دودسته فیزیکی و روانی – عاطفی تقسیم کرد:

عوارض فیزیکی:

لنف ادم (Lymphedema):مهم‌ترین عارضه بلندمدت، به‌ویژه اگر غدد لنفاوی زیر بغل برداشته یا با پرتودرمانی تحت‌تأثیر قرار گیرند. این عارضه باعث تورم دردناک دست می‌شود.

درد و سفتی: درد در ناحیه جراحی و سفتی در شانه و بازو.

عفونت زخم: که نیاز به درمان آنتی‌بیوتیکی دارد.

سروما (Seroma):تجمع مایع در زیر زخم که گاهی نیاز به تخلیه دارد.

تغییر حس در پوست: بی‌حسی یا سوزن‌سوزن‌شدن در قفسه سینه، زیر بغل یا بازو به دلیل آسیب عصبی.

عوارض روانی – عاطفی:

تصویر بدنی و عزت‌نفس: ازدست‌دادن سینه می‌تواند تأثیر عمیقی بر حس زنانه بودن و اعتمادبه‌نفس فرد بگذارد.

اضطراب و افسردگی: ترس از عود سرطان و کنارآمدن با تغییرات فیزیکی و جسمی.

“سندرم ترک درمان”:بسیاری از بیماران پس از اتمام درمان‌های اصلی، احساس اضطراب و رهاشدن می‌کنند.

وقتی صحبت از پاتولوژی پس از جراحی سرطان ناحیه سینه به میان می‌آید، یکی از اصلی‌ترین نکات بررسی وضعیت گیرنده‌های هورمونی است. این گیرنده‌ها در واقع مانند کلیدهایی هستند که رفتار تومور را کنترل می‌کنند و شناخت آن‌ها به پزشک کمک می‌کند درمان مناسبی را برای شما در نظر بگیرد.

گیرنده‌های هورمونی ER و PR

گیرنده‌های هورمونی استروژن (ER) و پروژسترون (PR) روی سلول‌های تومور وجود دارند یا خیر؟ این سؤالی است که جواب آن می‌تواند مسیر درمان شما را به‌کلی تغییر دهد. تومورهایی که مثبت برای این گیرنده‌ها هستند، معمولاً به درمان‌های هورمونی پاسخ خوبی می‌دهند.

 یعنی داروهایی مثل تاموکسیفن یا مهارکننده‌های آروماتاز که مانع اثر هورمون‌ها می‌شوند، می‌توانند مانع رشد سرطان شوند.

این نوع سرطان‌ها معمولاً روند رفتاری آرام‌تر و قابل‌کنترل‌تری دارند.

با درمان‌های هورمونی معمولاً از عود بیماری پیشگیری می‌شود.

بیمارانی که این گیرنده‌ها منفی دارند، امکان دارد نیازمند درمان‌های دیگری مثل شیمی‌درمانی یا داروهای هدفمند باشند.

گیرنده HER2

گیرنده HER2 از اهمیت خاصی برخوردار است چون تومورهای مثبت برای این مولکول، معمولاً تهاجمی‌تر هستند و سرعت رشد بیشتری دارند. خوشبختانه درمان‌های هدفمند مانند هرسپتین (Trastuzumab) توسعه‌یافته تا همین گروه بیماران را تحت پوشش قرار دهد و نتیجه درمانی را بهبود ببخشد.

HER2 مثبت‌ها اغلب به ترکیب درمان‌های هدفمند و بیولوژیک نیاز دارند.

تشخیص دقیق این وضعیت، ابزار قدرتمندی برای تنظیم درمان‌ها به‌حساب می‌آید.

همچنین تأثیر قابل‌توجهی روی طول عمر بیمار و کیفیت زندگی او دارد.

آشنایی شما با وضعیت گیرنده‌ها علاوه بر این‌که به پزشک کمک می‌کند تصمیم‌گیری دقیق‌تری داشته باشد، دست شما را در انتخاب‌های درمانی بازتر می‌کند. در هر مرحله بهتر است سؤال بپرسید و با فهمیدن بیشتر درباره شرایط خود، نقش فعال‌تری در درمانتان ایفا کنید.

پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه در ماستکتومی کامل: وجود سرطان در پوست، نوک پستان یا عضله؟

ماستکتومی کامل، یعنی برداشتن تمام بافت سینه، وقتی می‌تواند اطمینان‌بخش باشد که پس از آن بررسی‌های پاتولوژیکی عمیقی روی نواحی مجاور مثل پوست، نوک سینه و عضلات زیرین انجام شود. مهم است بدانیم که حتی پس از این برداشتن وسیع، سلول‌های سرطانی می‌توانند در اطراف جای عمل پنهان شده باشند.

وجود سرطان در پوست

پوست اطراف محل جراحی باید بادقت زیر ذره‌بین قرار بگیرد. اگر سلول‌های سرطانی در پوست مشاهده شوند، می‌تواند نشانه فعالیت باقی‌مانده سرطان یا وجود متاستازهای پوستی باشد که درمان‌های بیشتر و استراتژی خاصی را می‌طلبد.

بررسی نوک پستان

نوک پستان یکی از حساس‌ترین بخش‌هایی است که حتی بعد از برداشتن سینه باید مورد ارزیابی قرار بگیرد، چون در برخی موارد سرطان به این قسمت هم گسترش پیدا کرده یا می‌تواند سبب عود بیماری شود. جلب نظر پاتولوژیست برای تشخیص سلول‌های سرطانی در این منطقه حیاتی است.

تحلیل بافت عضله

عضلات زیر سینه محل دیگری است که حضور سلول‌های سرطانی در آن، نشانه گسترش عمیق‌تر بیماری است. اگر پاتولوژی نشان دهد عضله نیز درگیر شده، پزشکان احتمالاً درمان‌های پرقدرت‌تر و بادقت بیشتری طراحی می‌کنند.

به‌طورکلی، در ماستکتومی کامل، بررسی این قسمت‌ها می‌تواند خمیدگی مسیر درمان را به‌کلی تغییر دهد و برنامه‌ریزی بهتری برای جلوگیری از عود بیماری انجام گیرد. پس پرهیز از بی‌توجهی به جزئیات پاتولوژیکی حیاتی است.

پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه: مقایسه سایز تومور در سونوگرافی/ام‌آرآی با اندازه پاتولوژیک واقعی

بیشتر ما ذهنمان تصور می‌کند که اندازه‌گیری تومور در آزمایش‌های تصویربرداری و اندازه‌گیری واقعی آن در پاتولوژی کاملاً تطابق دارند، اما این‌طور ساده نیست! در واقع، تفاوت‌هایی بین اندازه‌های ثبت شده توسط سونوگرافی، ام‌آرآی و اندازه‌ واقعی پاتولوژیکی وجود دارد که باید به آن توجه شود.

تفاوت‌های اندازه‌گیری

سونوگرافی: فوق‌العاده مؤثر در شناسایی تومورهای کوچک است و می‌تواند اطلاعاتی مهم درباره بافت فراهم کند، اما گاهی اندازه‌گیری‌ها امکان دارد کمتر یا بیشتر از واقعیت باشند.

ام‌آرآی: نوعی تصویربرداری سه‌بعدی است که تصاویر واضحی از تومور ارائه می‌دهد، به‌خصوص در مواردی که سینه متراکم است. بااین‌حال، تشخیص میزان دقیق سایز امکان دارد تحت‌تأثیر تکنیک و تجربه اپراتور باشد.

اهمیت اندازه‌گیری دقیق

درک تفاوت‌ها در اندازه تومور کمک می‌کند درمان مناسب‌تر انتخاب شود؛ برای مثال، سایز واقعی تومور می‌تواند تعیین‌کننده چرخه شیمی‌درمانی یا تصمیم برای پرتودرمانی باشد.

مقایسه این اندازه‌ها به پزشک این امکان را می‌دهد که اطمینان حاصل کند برنامه جراحی و درمان‌های بعدی به‌درستی تنظیم شده است.

دستیابی به‌اندازه دقیق، کلید پیش‌بینی بهتر روند بهبود بیمار و کاهش احتمال عود بیماری است.

اگر از شما پرسیده شود که تومور چه اندازه‌ای بود، بهتر است بدانید اندازه واقعی پاتولوژیک کمک می‌کند تا تصویر درستی از بیماری‌تان داشته باشید و با پزشک خود در مورد برنامه درمانی دقیق‌تر مشورت کنید.

پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه در بیماران جوان زیر ۴۰ سال: نقش Oncotype DX روی نمونه جراحی

در بیمارانی که سن کمتری دارند و به سرطان سینه مبتلا می‌شوند، تشخیص و تصمیم‌گیری درمانی حساس‌تر و دقیق‌تر صورت می‌گیرد. یکی از ابزارهای نوین و بسیار کارآمد در این حوزه، تست Oncotype DX است که به تحلیل ژنتیکی نمونه‌های جراحی می‌پردازد.

نقش Oncotype DX در ارزیابی نمونه‌های جراحی

Oncotype DX یک آزمایش مولکولی است که فعالیت صدها ژن مرتبط با سرطانی بودن بافت را ارزیابی می‌کند. این تست میزان خطر بازگشت بیماری را مشخص می‌کند و پزشکان بر اساس آن تصمیم می‌گیرند که آیا نیاز به شیمی‌درمانی هست یا نه. مخصوصاً وقتی تومور از نوع هورمونی مثبت است، این تست می‌تواند کمک‌کننده باشد.

مزایای استفاده از Oncotype DX

شخصی‌سازی ساختار درمان: هر بیمار ویژگی‌ها و ریسک متفاوتی دارد. این تست کمک می‌کند تا درمان خیلی دقیق و مطابق با شرایط بیمار انتخاب شود.

پیشگیری از درمان‌های غیرضروری: بیمارانی که ریسک پایین دارند امکان دارد از درمان‌های پرعارضه و سخت شیمی‌درمانی بی‌نیاز شوند و از عوارض جانبی آن در امان بمانند.

پیش‌بینی بهتر آینده بیماری: این تست کمک می‌کند که بدانیم احتمال عود سرطان چقدر است و چه راهکارهایی برای کنترل به‌موقع لازم است.

بنابراین، اگر جوان هستید و تازه جراحی انجام داده‌اید، حتماً در مورد انجام تست Oncotype DX با پزشک خود صحبت کنید. این اتفاق می‌تواند تأثیر شگرفی در روند درمان و زندگی شما داشته باشد.

پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه: چراگاهی تومور دوم (multicentric) فقط در گزارش نهایی دیده می‌شود؟

گاهی باکمال تعجب بیمار و حتی پزشک می‌بینند که در گزارش نهایی پاتولوژی، تومور دومی که قبلاً از آن خبری نبود، به چشم می‌خورد. این موضوع احتمال دارد کمی نگران‌کننده باشد اما علل مشخص و قابل فهمی دارد.

علل مشاهده تومور دوم در گزارش نهایی

تشخیص نادرست یا ناقص اولیه: بعضی تومورهای کوچک‌تر یا در نواحی کمتر قابل‌مشاهده واقع شده‌اند. تکنیک‌های تصویربرداری اولیه مثل ماموگرافی یا سونوگرافی امکان دارد از آن‌ها غافل شده باشند.

بررسی‌های پاتولوژیکی دقیق‌تر: در آزمایشگاه، وقتی بافت‌ها دقیق‌تر و با روش‌های خاص‌تر بررسی می‌شوند، گاهی تومورهای بسیار ریز و مخفی کشف می‌شوند که در ابتدا دیده نشده بودند.

توسعه تومور بعد از عمل: به‌ندرت امکان دارد تومورهای جدید در زمان روند بهبودی شکل بگیرند، مخصوصاً در افرادی که مستعدات ژنتیکی دارند.

اهمیت آگاهی از تومور دوم

این موضوع به‌هیچ‌وجه نباید سبب ناامیدی شود، بلکه باید دید آن را وسیع‌تر کنیم. پزشکان با دانستن وجود تومورهای متعدد، برنامه درمانی گسترده‌تر و دقیق‌تر تنظیم می‌کنند؛ همچنین پیگیری‌های منظم‌تر برای کنترل بیماری ضروری است. این آگاهی سبب می‌شود که فرصت‌های درمانی بهتر و به‌موقع تر را از دست ندهید.

فراموش نکنید که مراقبت مستمر و همکاری با تیم درمان برای چکاپ‌های بعدی، همیشه کلید موفقیت در کنترل سرطان سینه است.

پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه: گرید تومور (Grade 1-2-3) در بافت postoperative چقدر تغییر کرده است؟

گرید تومور نقش مهمی در فهم رفتار کلی سرطان دارد. این گرید نشان می‌دهد که سلول‌های سرطانی چقدر به سلول‌های طبیعی شباهت دارند و این مسئله به پیش‌بینی رشد و تهاجم تومور کمک می‌کند. وقتی جراحی به پایان می‌رسد، بررسی گرید در بافت خارج شده و همچنین تغییرات احتمالی در بافت postoperative اهمیت زیادی پیدا می‌کند.

گرید تومور و تغییرات آن در بافت postoperative

گرید ۱ (تمایز بالا): سلول‌های تومور در این حالت بین سلول‌های طبیعی و سرطانی به تعادل کمی شبیه هستند که رشد آرام‌تر و احتمال عود پایین‌تری دارند.

گرید ۲ (تمایز متوسط): میان دو حالت پایینی و بالایی قرار دارد؛ رفتار تومور در این حالت متغیر است و نیاز به پیگیری دقیق‌تری دارد.

گرید ۳ (تمایز پایین): سلول‌ها کاملاً غیرطبیعی و تهاجمی هستند، رشدشان سریع است و درمان فشرده‌تری می‌طلبند.

نکته جالب این است که گرید تومور بعد از درمان‌هایی مثل شیمی‌درمانی یا رادیوتراپی امکان دارد تغییر کند. برخی بیماران بهبودیافته و گرید پایین‌تر می‌یابند که خبر خوبی است، اما در برخی موارد گرید بالاتر می‌رود که نشان از چالش بیشتر در کنترل بیماری است. شناخت این تغییرات به پزشک کمک می‌کند برنامه درمانی را متناسب کند و شما را در جریان روند واقعی بیماری قرار دهد.

هر چه بیشتر با این مفاهیم آشنا باشید، می‌توانید انتظارات واقعی‌تری از درمان خود داشته باشید و بهتر به مراقبت‌ها و توصیه‌های پزشکتان پایبند باشید.

پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه ، فراتر از یک گزارش ساده آزمایشگاهی است؛ این بخش از درمان، نقشه راه شما و تیم پزشکی جهت اجرای مرحله‌های بعدی درمان است. اطلاعات دقیق درباره وضعیت حاشیه برش، وضعیت گیرنده‌های هورمونی، حضور یا عدم حضور سلول‌های سرطانی در نواحی مهمی چون پوست، نوک پستان و عضله، همچنین تشخیص دقیق اندازه تومور از طریق مقایسه ام‌آرآی یا سونوگرافی با یافته‌های پاتولوژیک، همگی مجموعه‌ای از داده‌هایی هستند که نقطه شروع چندین تصمیم حیاتی درمانی محسوب می‌شوند.

سخن پایانی

این گزارش پاتولوژی بعد از عمل سرطان سینه، فقط چند صفحه کاغذ نیست؛ نقشه گنج سلامتی آینده شماست. هر جمله آن هشداری است برای هوشیاری، هر نتیجه‌ای دریچه‌ای است به‌سوی درمانی هدفمند. این سند را کنار نگذارید! به گزارش پاتولوژی به چشم یک هشدار جدی و هم‌زمان یک فرصت طلایی نگاه کنید. این برگه، کلید قفل درمان شخصی شده شماست که مشخص می‌کند سلول سرطانی شما دقیقاً چه ویژگی‌هایی دارد. ساده از کنار آن نگذرید!

آن را بادقت بخوانید و با سؤالات خود به کلینیک ما مراجعه کنید. ما اینجا هستیم تا این زبان تخصصی را برایتان ترجمه کنیم و بر اساس آن، دقیق‌ترین مسیر درمانی را برای نبرد با سرطان طراحی کنیم. فرصت را از دست ندهید. همین امروز گام قاطعانه برای روشن‌کردن مسیر پیشرو بردارید. پیروزی در این نبرد، در گرو دانایی و اقدام به‌موقع است.

هر حاشیه، هر گیرنده هورمونی و هر غده لنفاوی، آینده شما را رقم می‌زند.  ما در کلینیک تخصصیمان با تیمی از پاتولوژیست‌های فوق‌تخصص و جراحان انکولوژیست پستان، گزارش پاتولوژی شما را در کمتر از ۴۸ ساعت بررسی و تفسیر دقیق می‌کنیم و برنامه درمانی شخصی‌سازی‌شده‌تان را همان روز ویزیت تحویل می‌دهیم.